Ławka Adolfa

To jedno z wielu miejsc widokowych, znajdujących się w Parku Książęcym. Miejsce zlokalizowane zostało na skraju przesieki, zwanej Linią-Osią Birona, rozciągającej się od Kanału Młynówki, aż do brzegu Tylnego Bobru, skąd rozpościerał się widok na Pałac i Most Elżbiety. Miejsce upamiętnia znanego dyplomatę Adolpha de Bacourt (tysiąc osiemset jeden, tysiąc osiemset sześćdziesiąt pięć), jednocześnie zaufanego przyjaciela , powiernika i wykonawcę ostatniej woli zmarłej w tysiąc osiemset sześćdziesiątym drugim roku księżnej Doroty Talleyrand-Périgord. Idąc dalej wychodzimy na olbrzymią otwartą przestrzeń, czyli Łąkę Wilhelminy.

Łąka Wilhelminy.

Rozległy teren nad Młynówką z wyjątkowo pięknymi drzewami, których pozostałości widzimy po prawej i lewej stronie łąki. Niedawno znaleziono kamień z napisem Wilhelmine potwierdzający istnienie takiego miejsca. Wilhelmina była najstarszą córką Piotra Birona, jego następczynią i po raz pierwszy jako kobieta mogła oficjalnie dziedziczyć majątek. W tym miejscu obecnie znajduje się plac betonowy, gdzie na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dwudziestego wieku rozgrywano zawody modeli latających oraz zawody motocyklowe. Plac służył różnym grupom rekonstrukcyjnym aby zaprezentować jak wyzwalano miasto Żagań i Obóz Jeniecki Stalag Siedem C i Luft Trzy. Obecnie służy jako miejsce przeprowadzania seminarium parkowego w celu odsłonięcia Osi widokowej Piotra Birona. Za czasów nadwornego ogrodnika Friedricha Teicherta wytyczono przesiekę przez łęgi Bobru stanowiącą oś widokową wzdłuż całego terenu aż do Wzgórza Piotra (Peterhӧhe) w Parku Środkowym o szerokości co najmniej siedemdziesięciu metrów i długości tysiąca dwustu metrów,  która miała w prostej linii kończyć się na skarpie na przeciwległym brzegu Tylnego Bobru, na wysokości Stacji kolejowej. Linia powinna kończyć się mauzoleum, w którym miał po śmierci spocząć zmarły w tysiąc osiemsetnym roku Piotr Biron, jednak stało się inaczej, a mauzoleum i płyty z napisami nie przetrwały do naszych czasów. Idąc dalej w kierunku południowo-zachodnim napotykamy miejsce, szczególnie ważne i cenione przez księżną Dorotę, czyli Plac Zatonie.