Plac Valençay

To zaciszne, ustronne i spokojne miejsce służące wypoczynkowi, utworzone w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym ósmym, przywodzące wspomnienia z okresu pobytu we Francji i czasów młodości. W centralnym punkcie umieszczony został pawilon, który się nie zachował do dziś,  przypominający otwartą altanę ogrodową. Nazwa zaś wiąże się z podparyską rezydencją rodziny Talleyrand w Valançay  położoną w Dolinie Loary. Księżna Dorota de Talleyrand-Périgord przebywała tam w latach tysiąc osiemset dziewięć do tysiąc osiemset czterdzieści, do czasu powrotu do Prus. Po śmierci patrona i wuja Maurycego de Talleyrand (tysiąc osiemset trzydzieści osiem) odziedziczyła tytuł Dino i cały jego francuski majątek. Stąd bezpośrednio w gęstwinę lasu trafiamy do bajkowego miejsca Elfów.