Kaplica
Ciąg pomieszczeń wschodniego skrzydła zamykała neogotycka kaplica, zaprojektowana przez książęcego radcę budowlanego Leonharda Dorsta von Schatzberga.
Urządzona i konsekrowana została ona w roku tysiąc osiemset czterdziestym dziewiątym. Jej wyposażenie powstało w części na zamówienie samej Doroty, pozostałą część stanowiły dary. Między innymi rzeźby święty Karol Boromeusz i święta Elżbieta, zostały przekazane do kaplicy przez papieża Piusa dziewiątego. Arcybiskup Paryża, Hiacent de Quelen podarował natomiast relikwię świętej Doroty w pięknej oprawie. Miejscowi rzemieślnicy wykonali neogotyckie boazerie, nadworny malarz i sekretarz księżnej Anton Zimmermann namalował obraz świętej Doroty, a witraże wypełniające otwory okienne, powstały w warsztacie Carla Scheinerta w Miśni.
Urządzona i konsekrowana została ona w roku tysiąc osiemset czterdziestym dziewiątym. Jej wyposażenie powstało w części na zamówienie samej Doroty, pozostałą część stanowiły dary. Między innymi rzeźby święty Karol Boromeusz i święta Elżbieta, zostały przekazane do kaplicy przez papieża Piusa dziewiątego. Arcybiskup Paryża, Hiacent de Quelen podarował natomiast relikwię świętej Doroty w pięknej oprawie. Miejscowi rzemieślnicy wykonali neogotyckie boazerie, nadworny malarz i sekretarz księżnej Anton Zimmermann namalował obraz świętej Doroty, a witraże wypełniające otwory okienne, powstały w warsztacie Carla Scheinerta w Miśni.