Sala Familijna, Biblioteka Niemiecka, a kiedyś Sala Tronowa
Sala w narożniku północno zachodnim, będąca jedynym wnętrzem pałacu, z którego widoczne są dwie amfilady. Wnętrze było poświęcone ostatniemu księciu Kurlandii i Semigalii - Piotrowi Bironowi, który w tysiąc siedemset osiemdziesiątym szóstym roku zapoczątkował panowanie rodu w Księstwie Żagańskim.
Trzy portrety umieszczone w tej Sali to:
• Piotr Biron – książę Kurlandii;
• księżna Anna Dorota von Medem – jego trzecia żona;
• Aleksander Benedykt Batowski – polski dyplomata.
Znalazły się tu one nieprzypadkowo.
O Dorocie księżnej Dino często mówiono „panna Batowski”. Istnieje bowiem podejrzenie, że była ona dzieckiem polskiego dyplomaty, z którym młodsza o trzydzieści siedem lat, żona Piotra Birona, miała wieloletni romans.
Księżna Anna Dorota von Medem gościła między innymi na polskim dworze królewskim Stanisława Augusta, na którym, jak i „całym towarzystwie warszawskim”, wielkie wrażenie wywarły jej uroda i charakter.
Ciekawostką jest fakt, iż podczas wizyty w roku tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym, powstały dwa portrety księżnej z płaskorzeźbionym medalionem zawierającym profilowe ujęcie głowy króla pędzla Marcello Bacciarellego. Jeden z nich znajduje się w warszawskich Łazienkach Królewskich, drugi wchodzi w skład zbiorów Fundacji imienia Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu.
Trzy portrety umieszczone w tej Sali to:
• Piotr Biron – książę Kurlandii;
• księżna Anna Dorota von Medem – jego trzecia żona;
• Aleksander Benedykt Batowski – polski dyplomata.
Znalazły się tu one nieprzypadkowo.
O Dorocie księżnej Dino często mówiono „panna Batowski”. Istnieje bowiem podejrzenie, że była ona dzieckiem polskiego dyplomaty, z którym młodsza o trzydzieści siedem lat, żona Piotra Birona, miała wieloletni romans.
Księżna Anna Dorota von Medem gościła między innymi na polskim dworze królewskim Stanisława Augusta, na którym, jak i „całym towarzystwie warszawskim”, wielkie wrażenie wywarły jej uroda i charakter.
Ciekawostką jest fakt, iż podczas wizyty w roku tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym, powstały dwa portrety księżnej z płaskorzeźbionym medalionem zawierającym profilowe ujęcie głowy króla pędzla Marcello Bacciarellego. Jeden z nich znajduje się w warszawskich Łazienkach Królewskich, drugi wchodzi w skład zbiorów Fundacji imienia Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu.