Sala Purpurowa, Sala Ślubów dawny Salonu Pokoju Poselskiego

Jedna z najpiękniejszych sal, w  której zachowało się najwięcej detali architektonicznych: dekoracja sztukatorska sklepienia zwierciadlanego, supraporty i lamperie. Z lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku zachowała się tapiserka przetykana złotą nitką w kolorze czerwonym. Nie zobaczymy już niestety ozdobnego, białego pieca kaflowego ustawionego w lewym narożniku.

Nie bez powodu salę tę wybrano na salę Urzędu Stanu Cywilnego. To właśnie tutaj przy dźwiękach marsza Mendelsona składane są obietnice małżeńskie. Będąc w tej sali nie sposób nie wspomnieć o znamienitych parach, które w Żaganiu powiedziały sobie sakramentalne „TAK”.

Osiemnastego marca tysiąc osiemset pierwszego roku w kościele Łaski miejscowy pastor pobłogosławił związek małżeński trzeciej  córki Piotra Birona, Joanny Katarzyny, która była ewangeliczką z Francesco Pignatellim de Belmonte – księciem Acerenza, katolikiem.

Trzeciego października tysiąc osiemset pięćdziesiątego siódmego roku, wnuczka Księżnej Doroty, Maria hrabina de Castellane poślubiła, w kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Antoniego księcia Radziwiłła.

A dwudziestego lutego tysiąc osiemset sześćdziesiątego roku Clementine Marie Wilhekmine de Talleyrand - Périgord, druga wnuczka Księżnej, zawarła, również w tym samym kościele, małżeństwo z Aleksandrem Hrabią Orłowskim.

Z kolei trzeciego maja tysiąc osiemset siedemdziesiątego szóstego roku brat Clementine – Archimbauld poślubił córkę francuskiego ambasadora w Berlinie o nazwisku Gontaut-Biron.

W Żagańskim kościele za mąż wyszły również dwie pasierbice Księcia żagańskiego Napoleona Ludwika, córki Pauliny z jej pierwszego małżeństwa.