Domek Wędkarski

Domek Wędkarski, a właściwie altana, pawilon ogrodowy, z licznymi rabatami kwiatowymi i rzeźbami w drewnie oraz w tle malowidła naścienne, nie zachowały się do dziś. Powstał po roku tysiąc osiemset czterdziestym ósmym. Zaś Oskar Teichert w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym ósmym tak pisał: „To urocze imperium kwiatów”.  U jego podnóża, czyli nad brzegiem Stawu Karpiowego, którego brzegi umocniono licznymi kamieniami polnymi i wzmocniono nasadzeniem drzew oraz krzewów liściastych, tworząc romantyczną oprawę spadającej wodzie. Dwa lata później, za domkiem, wzniesiono spichlerz i nowy książęcy młyn. Obecnie pensjonat „Młynówka” jest w remoncie. Z inicjatywy księcia Ludwika Napoleona, syna księżnej Doroty w roku tysiąc osiemset osiemdziesiątym pawilon został gruntownie przebudowany i znacznie powiększony. Służył on osobom jako schronienie przed deszczem podczas spacerów po parku, wędkarzom, aby mogli bezpiecznie łowić ryby. Mogli się oni również w nim ochłodzić. Czasami w święta i z różnych okazji, po otwarciu parku przez Ludwika Napoleona grywała tam orkiestra lub miejscowe kapele.  Również stąd, patrząc na północ, widzimy pomnikowy platan i w planie dalszym, przy ulicy Żelaznej, Zespół poszpitalny imienia Świętej Doroty, dawniejszy szpital fundowany mieszkańcom miasta w latach  tysiąc osiemset pięćdziesiąt jeden, tysiąc osiemset pięćdziesiąt osiem przez księżnę, w stylu klasycystycznym, według projektu Leonarda Dorsta von Schatzberg. Obecnie odrestaurowany i będący siedzibą Państwowej Szkoły Muzycznej pierwszego i drugiego stopnia w Żaganiu.

Oranżeria.
Szklarnia-Cieplarnia, Palmiarnia, lub, jak podają różne źródła, Kwiaciarnia - miejsce usytuowane na wschód od pałacu. Znajdowało się na wprost Zacisza Doroty. Szklarnia wzniesiona w tysiąc osiemset czterdziestym ósmym roku, według projektu nieznanego twórcy lub prawdopodobnie radcy budowlanego Versena, w stylu arkadowym z ryzalitem środkowym, o wystroju centralnie usytuowanego salonu (późny klasycyzm) była zimowym ogrodem pod szkłem i ogrodem na zewnątrz z licznymi gazonami i rzeźbami. Budynek pełnił funkcję  przechowalni drzewek pomarańczowych i cytrynowych, które w okresie wiosenno-letnim wystawiono przed palmiarnią na dziedzińcu i podjeździe pałacowym. Znacznie przebudowana w latach tysiąc osiemset siedemdziesiąt siedem, tysiąc osiemset siedemdziesiąt osiem. Budynek służył jako miejsce ekspozycji roślin ozdobnych hodowanych w ogrodnictwie książęcym o specjalnym układzie roślin: zimą z kameliami, azaliami i rododendronami oraz delikatnymi pochodzącej ze strefy zimnej, zaś latem z roślinami liściastymi i wszelkiej maści kwiatami. Osobliwością palmiarni była olbrzymia palma wachlarzowa, uznawana za jedną z największych w Europie. Po roku tysiąc osiemset osiemdziesiątym dziewiątym usunięta, brak warunków do dalszej hodowli. Budynek palmiarni nie zachował się do czasów obecnych.  Przechodząc dalej napotykamy Staw Karpiowy od strony północnej i Domek Wędkarski.

Staw Karpiowy obecnie jest miejscem ochłody z wodotryskiem pośrodku i domkiem w którym mogą schronić się przebywające tu liczne rodziny kaczek, a zimą także łabędzi. Dookoła rosną liczne platany, obecnie drzewa pomnikowe, kasztan jadalny, tulipanowiec czy sosna syberyjska.