Hol Główny, dawniej Sień Północna (wejście)
Żagański pałac jako rezydencja barokowa już od momentu swego powstania posiadała dwutraktowy układ pomieszczeń z węższym traktem korytarza od strony dziedzińca. W okresie przebudowy przez książęta Vaclava Eusebiusa von Lobkowitz wprowadzono zasadniczo amfiladowy układ pomieszczeń a w trakcie głównym powstały dwie klatki schodowe z monumentalnymi świetlikami w skrzydle północnym i zachodnim oraz kilka sal z bogatą dekoracją sztukatorską. Poza tym komunikację usprawniały kręcone schody usytuowane w północnej oraz południowej części korytarzy.
Pomnik Adama Stawczyka
Do pałacu zaprasza nas ktoś wyjątkowy, siedzący na ławeczce Adam Stawczyk - wieloletni dyrektor Żagańskiego Pałacu Kultury (tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt pięć, dwa tysiące trzy), regionalista, przewodnik, gawędziarz, społecznik, animator kultury w mieście i regionie. Bez jego siły i niezwykłego uporu Żagań nie odbudowałby swojej perły, jaką niewątpliwie jest pałac.
Z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Żagania w czerwcu dwa tysiące dwunastego roku odsłonięto ten wymowny pomnik z brązu, autorstwa artysty Marka Szala, którego fundatorem było społeczeństwo miasta Żagania. To właśnie Adam Stawczyk najbardziej zapisał się w pamięci mieszkańców jako budowniczy Żagańskiego Pałacu Kultury. Na szczęście miał wokół siebie wspaniałych ludzi, którzy wspierali go w jego (często niestandardowych jak na owe czasy) działaniach.
Dorota Talleyrand-Périgord była jego muzą i przewodniczką w działaniu. Cytując ją mawiał: „…Kocham Żagań, pomimo wszystkich niedomagań, nie chcę być ślepą, kosztował mnie za dużo wysiłków i ofiar, żeby nie mieć nagrody z jego widoku. Poza tym wyświadczyłam mu niejedną dobroć, ożywiłam okolicę, dałam mu życie i ruch. Moja nadmierna aktywność znalazła tu żar”.
Za sprawą Adama Stawczyka przywołano także tradycję jarmarku Anno Domini tysiąc dwieście dwa, wtedy już za panowania Henryka Pierwszego Brodatego miasto stanowiło centrum handlu na rynku Zbożowym i Maślanym. Tak Adam Stawczyk zachęcał na pierwszy Jarmark Michała w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym pierwszym roku: ”…Tedy przybywajcie do grodu Żagań dwudziestego dziewiątego września , by świętować! Toć co obaczysz, kupisz, i uciechy nabawisz - to TWOJE!”
Pomnik Adama Stawczyka
Do pałacu zaprasza nas ktoś wyjątkowy, siedzący na ławeczce Adam Stawczyk - wieloletni dyrektor Żagańskiego Pałacu Kultury (tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt pięć, dwa tysiące trzy), regionalista, przewodnik, gawędziarz, społecznik, animator kultury w mieście i regionie. Bez jego siły i niezwykłego uporu Żagań nie odbudowałby swojej perły, jaką niewątpliwie jest pałac.
Z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Żagania w czerwcu dwa tysiące dwunastego roku odsłonięto ten wymowny pomnik z brązu, autorstwa artysty Marka Szala, którego fundatorem było społeczeństwo miasta Żagania. To właśnie Adam Stawczyk najbardziej zapisał się w pamięci mieszkańców jako budowniczy Żagańskiego Pałacu Kultury. Na szczęście miał wokół siebie wspaniałych ludzi, którzy wspierali go w jego (często niestandardowych jak na owe czasy) działaniach.
Dorota Talleyrand-Périgord była jego muzą i przewodniczką w działaniu. Cytując ją mawiał: „…Kocham Żagań, pomimo wszystkich niedomagań, nie chcę być ślepą, kosztował mnie za dużo wysiłków i ofiar, żeby nie mieć nagrody z jego widoku. Poza tym wyświadczyłam mu niejedną dobroć, ożywiłam okolicę, dałam mu życie i ruch. Moja nadmierna aktywność znalazła tu żar”.
Za sprawą Adama Stawczyka przywołano także tradycję jarmarku Anno Domini tysiąc dwieście dwa, wtedy już za panowania Henryka Pierwszego Brodatego miasto stanowiło centrum handlu na rynku Zbożowym i Maślanym. Tak Adam Stawczyk zachęcał na pierwszy Jarmark Michała w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym pierwszym roku: ”…Tedy przybywajcie do grodu Żagań dwudziestego dziewiątego września , by świętować! Toć co obaczysz, kupisz, i uciechy nabawisz - to TWOJE!”