Hol Wiedeński (dawniej Galeria Obrazów)

Z teatrem i salą koncertową łączyła się Galeria Obrazów. Pomieszczenie urządzone w końcu osiemnastego wieku w celu eksponowania książęcej kolekcji obrazów.

W inwentarzu z tysiąc osiemsetnego roku odnotowano, że pałac wyposażony był w pięćset sześćdziesiąt jeden obrazów i sześćdziesiąt rzeźb, zbiory numizmatyczne, porcelanę i inne cenne przedmioty. Biblioteka zawierała pięćset trzydzieści dziewięć książek oraz pięćset tak zwanych „białych kruków”. W jej skład wchodziły rękopisy, dokumenty, starodruki. Żagańskie zbiory to sztuka i malarstwo na  najwyższym poziomie, klejnoty rodzinne i jedna z największych kolekcji portretów rodzinnych, których autorem jest Joseph Grassi. Kolejne inwentarze poświadczają, iż kolekcja książęca była stale żywa, jej zasoby zmienne, a jej losy do dziś dnia wzbudzają emocje. W drugiej połowie dziewiętnastego wieku pałacowe zbiory zostały udostępnione jako muzeum, które funkcjonowało wraz z regulaminem i trasą zwiedzania wnętrz pałacowych.

Funkcjonowanie  za czasów księżnej de Talleyrand-Périgord  sali koncertowej, teatru i galerii obrazów prócz aspektu natury reprezentacyjnej  i artystycznej, było także dążeniem do tworzenia w Żaganiu ośrodka kulturotwórczego o randze ponadregionalnej, co zapoczątkował już Piotr Biron.

W końcowej części Galerii Obrazów księżna odtworzyła sprzedaną po śmierci ojca wspaniałą kolekcję białej broni, tworząc Gabinet Broni.